Ադրբեջանի համար Ղարաբաղի հարցը ստրատեգիական չէր, պրեստիժի հարց էր։ Սյունիքի հարցը ստրատեգիական հարց է ոչ միայն Ադրբեջանի համար, այլ ամբողջ թուրքախոս ժողովուրդների։ 

ԱԺ իմ չգնալը չի նշանակում դուրս գալ պայքարից։ Ֆրակցիան Դաշինքի ներկայությունն է ԱԺ-ում, իսկ ես շարունակում եմ մնալ Դաշինքի առաջնորդը։

ՍԴ-ի որոշումը իրավական է, սակայն քաղաքական ազդեցության տակ ընդունված։ Դա ամենևին անակնկալ չէր, որովհետև ակնհայտ էր, թե պրոցեսն ինչպես է վարվում:

ՍԴ 9 դատավորները պատկերացնում էին, որ իշխանության դեմ գնալու դեպքում իրենց կփռեն ասֆալտին, կկտրեն մատները, վենդետա կլինի: ՍԴ-ն չունեցավ խիզախություն՝ կայացնելու ճիշտ որոշում։

Միջազգային հարաբերություններում չի հարգվում վախվորածությունը և անհստակությունը: Հայաստանին ուղղված սպառնալիքները պահանջում են կոշտ և հստակ արձագանք: 

Չգիտեմ՝ ո՞նց կարող է պատմական Ադրբեջանի մաս լինել Զանգեզուրը: Գուցե Ալիևը նկատի ունի այն հանգամա՞նքը, որ Զանգեզուրում թուրքերը պատմական պшրտnւթյnւն են կրել Գարեգին Նժդեհից: 

Ապօրինի կերպով ձերբակալվեց հայրս, միակ պատճառն այն է, որ հրաժարվում է ընդունել Հայաստանում իշխող օրվա ռեժիմին։ Կարծում են՝ այդ քայլով կարող են լռեցնել հորս։

Ընտրությունների իբր արդյունքները չեն արտահայտել իրական պատկերը: Հայաստանում չպետք է լինի միապետ և միապետություն, չպետք է լինեն նոր աղետներ ու զիջումներ:

Պատերազմի ընթացքում Սյունիքի ինքնապաշտպանությունը կազմակերպած համայնքապետներին այսօր փորձում են կալանավորել․ սա կապված է ՀՀ-ին սպասվող ցավոտ լուծումների հետ։

Փաշինյանի միջոցով Հայաստանում իրականացվում է թուրքական օրակարգը։ Գլոբալ առումով Հայաստանը դարձել է Թուրքիայի գոծընկերը։ ՀՀ-ն ղեկավարում է անվստահելի մարդ։

Ընտրական գործընթացում խախտումներ են եղել, այսինքն ընտրախախտումներ եզրույթը այս ընտրությունների հետ ուղղակիորեն փաստարկված հանգամանք է:

Հուսով եմ, որ Ռուսաստանը կկարողանա պահպանել հայկական Ղարաբաղը։ Եթե ոչ, ապա Հայաստանն ինքը կվերանա որպես պետություն այս ընթացքում։

Հայաստանը ոչ մեկին հետաքրքիր չէ ո՛չ Ղարաբաղի հետ, ո՛չ առանց Ղարաբաղի: Նա իրենից աշխարհաքաղաքական հետաքրքրություն չի ներկայացնում՝ ի տարբերություն Թուրքիայի և Ադրբեջանի:

Անկարան Փաշինյանից կստանա այն ամենը, ինչ իր համար կարևոր է՝ Կարսի պայմանագրի վերահաստատումից մինչև Երևանի հրաժարվելը Ցեղասպանության միջազգային ճանաչումից։

Փաշինյանի լոյալությունը Մոսկվային ոչ թե անկեղծ, այլ ստիպված բնույթ է կրում։

Երբ հաց չկա ու չի սպասվում, ուստի պետք է տեսարաններ ապահովել։ Այդ տեսարաններն առավելևս պետք են պետական շահի հանձնումը քողածածկելու համար։

Վերջին ժամանակներս Նիկոլ Փաշինյանի նկատմամբ Մոսկվայի վստահությունը չի աճել՝ նույնիսկ հաշվի առնելով արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքները:

Արտահերթ ընտրություններից հետո քաղաքական ճգնաժամի պատճառները տակավին չեն վերացել, ինչն ավելի է բարդացրել իրավիճակը։