Շարունակում է կարևոր մնալ այն, որ ներգրավված բոլոր կողմերը ցուցաբերեն զսպվածություն և պատասխանատվություն։

Բոլոր կողմերին հորդորում ենք իրականացնել բարեխիղճ բանակցություններ` Սահմանադրության հիման վրա նոր կառավարության ձևավորման շուրջ:

Եթե հաղթանակը ժողովրդինն է, որևիցե մեկը բարոյական իրավունք չունի այդ հաղթանակն իր վրա վերցնելու։

Երբ խոսք լինի գործընթացը կոտրելու մասին և փորձելու, օրինակ, բռնությամբ փոխել՝ հեղափական նկրտումներով և այլն, մի մտածեք, որ այն մենք միանշանակ կընդունենք։

Եթե գործընթացը չկարգավորվի քաղաքական ճանապարհով, ապա չի բացառվում, որ ժողովուրդը կրկին դուրս գա փողոց և մենք հայտնվենք փակ գործընթացում:

Հույս ունենք, որ իրավիճակը կհանգուցալուծվի բացառապես սահմանադրական, իրավական դաշտում, բոլոր քաղաքական ուժերը կցուցաբերեն պատասխանատու մոտեցում:

Որոշումը, թե ով պետք է կառավարի Հայաստանը, պետք է ընդունվի երկրի ներսում՝ համընդհանուր կոնսեսնուսի հիման վրա:

Օր առաջ, ժամ առաջ պետք է ազատ արձակվեն քաղբանտարկյալները: Այդտեղ երկու կարծիք լինել չի կարող:

Հայաստանի բնակիչները հրաժարվեցին իրենց համարել իրավազուրկ անասուններ:

Ժողովրդավարության կամ ժողովրդավարության ամրապնդման ճանապարհը նա չէ, որ վարչապետի թեկնածուն ընտրվում է փողոցում՝ ցույցի ժամանակ։

Իշխանությունը պետք է հեռանա։ Իշխանությունն իրենց պապական սեփականությունը չէ։

Իսկ ժողովրդի թեկնածուն դա հարաբերական հասկացություն է։ Մենք կշարժվենք Սահմանադրությունով:

Ընդգծում ենք անցյալի ցավոտ էջերը ճանաչելու և դրանց հետ հաշվի նստելու կարևորությունը՝ որպես անհրաժեշտ քայլ ավելի հանդուրժողական ապագա ստեղծելու ուղղությամբ։

Կոչ ենք անում հայ ժողովրդին գնալ երկխոսության՝ ինքնիշխան պետության ապագան ժողովրդավարական և խաղաղ ճանապարհով ձևավորելու նպատակով:

Հուսով ենք՝ ի հայտ կգան քաղաքական կոնֆիգուրացիայի ուրվագծերը, որը կդառնա բոլոր այն ուժերի կոնսենսուսը, որոնք ներկայացնում են հայ ժողովուրդը։

Ոգևորող է տեսնել բոլոր հայերին միավորված բողոքի խաղաղ ակցիաներում: Սա Հայաստանի համար պատմական օր է:

Կոչ եմ անում շարունակական հարգանք ցուցաբերել օրենքի գերիշխանության և մարդու իրավունքների, Հայաստանում ու տարածաշրջանում խաղաղության և կայունության պահպանման նկատմամբ։

Հնամաշ, հին արժեքներով ապրող քաղաքական գործիչները չէին կարող նոր առաջարկներ ներկայացնել Հայաստանին, դրա համար էլ նրանք պարտվում էին իշխանություններին։