Փաշինյանը կուլիսային «տորգ» է իրականացնում՝ շրջանների հետ կապված: Չեմ կարող ասել միայն այն, թե քանի շրջանի մասին է խոսքը՝ Ղարաբաղի կարգավիճակի փոխարեն։

Մյունխենյան դասեր–2. Հայաստանի ղեկավար կարող է լինել միայն այն մարդը, ով կատարելապես տիրապետում է Ղարաբաղի խնդրին։

Չի՛ կարելի սեպ խրել Հայաստանի և Արցախի մեջ. դա միմիայն մեր հակառակորդի երազանքն է։

Մյունխենյան ձևաչափը ծուղակ է Արցախում պետականություն կայացրած, անվտանգության գոտի ստեղծած հայկական կողմի համար։

Մյունխենյան դասեր․ Հանրահավաքային դիջեի ու պետության ղեկավարի կարգավիճակներն անհամատեղելի են, և վե՛րջ։

Արման Բաբաջանյանը թող ինքն ասի՝ ինքն ինչ հատուկ ծառայությունների հանձնարարություն է կատարում, հետո մեզ որակումներ տա:

ՍԴ-ի շուրջ գործընթացն ընթանում է այնպիսի ապօրինի կերպով, որ տարիներ կպահանջվեն, որպեսզի դրա տակից պետությունը դուրս գա։

13-րդ զոհից հետո հրաժարական պետք է լինի, բայց ոչ բանակում։ Սխալ են սլաքները։ Երկրի մթնոլորտն է աննորմալ։

Ցավալի է, բայց բանակը Փաշինյանի կողմից պառակտված մեր հասարակության անբաժանելի մասն է։

Հայաստանը հետ է շպրտվում ոչ թե անգամ դեպի Խորհրդային Հայաստանի սահմանադրականություն, այլ, ցավոք սրտի, նախորդ դարի երեսունականներ։

Երկրում սահմանադրական կարգը կվերանա, կհայտնվենք թակարդի մեջ, որից դուրս գալը շատ ծանր կլինի։

Հանրաքվեին դրվում է այս հարցը՝ «Համաձա՞յն եք, որ Հայաստանում հաստատվի մեկ մարդու բռնատիրական ռեժիմ կամ համաձա՞յն եք՝ չորս ոտքով քայլելն ավելի լավ է, քան երկուսով»։

Որտեղի՞ց այդքան չարություն, ատելություն, թույն, սադիզմ։ Արդեն մարսե՞լ է իր իսկ կողմից հրահրած մարտի մեկի 10-ը երիտասարդների արյունը, բավարարված չէ՞, չհագեցա՞վ։

Իրավիճակ է փոխվել. «մահվան գազելներին» փոխարինում են «բորբ ինքնաթիռները», Ախալքալակից բերած շրջիկ խմբերին՝ Գերմանիայից բերածները։

Նիկոլ Փաշինյանը վարչապետի պաշտոնն ստանալուց հետո զբաղված է ամեն ինչով, որ այդ պաշտոնը կորցնի։

Ամբողջական նյութերի չտրամադրումը ողջամիտ կասկածներ է առաջացնում։ 600 հատորում կան բավարար նյութեր մարտի 1-ի 10 սպանությունները բացահայտելու համար:

Երբ ազգը իրեն համարում է գերեվարված սեփական իշխանության կողմից, հեշտությամբ «համաձայնում է» բացել օտար թշնամու առջև իր դռները։

Իշխանությունը պիտի հասկանա, որ ամեն անգամ էմոցիաների տոնավաճառից հետո ինքը կորցնում է իր ինտելեկտուալ կշիռը։