Հայաստանում մտցվում է խիստ, բայց և կամայական գրաքննություն։

Մեր ձեռքի տակ է հայտնվել Եղիազարյանի՝ աշխատանքից ազատման փաստաթուղթը։

Այս ամենն Ադրբեջանի տեսակետով պատերազմ սկսելու համար նպաստավոր հանգամանքներ էին։

Թուրքիան երբեք էլ չէր թաքցնում, որ կարող է գործուն աջակցություն ցուցաբերել Ադրբեջանին։

Մեր թշնամին ոչ մի մարդկային բարոյականություն չի ճանաչում, նա բացառապես ուժի լեզուն է հասկանում։

Չկա առանձին վերցրած Արցախի հարց, այլ միշտ էլ դրված է եղել ու հիմա էլ դրված է Հայաստան պետության լինել–չլինելու խնդիրը։

Ադրբեջանի ԶՈւ-երը փորձում են օգտագործել մինչև հրադադար մնացած ժամերը:

Իրադարձությունների այս փուլը պետք է մանրամասն վերլուծել՝ հասկանալու, թե ինչ է կողմերին տալու ժամանակավոր դադարը։

Դեռ ոչինչ ավարտված չէ։ Պատերազմը ուժի մեջ է։

Սուբստանտիվ բանակցությունների անցնելը պիտի բացատրվի մեր հանրության համար՝ ինչ է նշանակում։

Պարզվեց՝ ճանաչեցի այսօր։ 11 ժամանոց բանակցային մարաթոնի ընթացքում։

«Օդանավակայանից այն կողմ ես չեմ դուրս գա, առավել ևս՝ գնա հանգստանալու»։

Հրադադարի պարամետրերը ապագային թողնելը նշան է նրա, որ Ադրբեջանն իր պայմաններն ու վերապահումներն ունի այստեղ։

Ադրբեջանը հենց ուժերը վերականգնեց, փորձելու է նորից հարվածել։

Փաշինյանն իր հերթին առիթը չէր կորցնում` գովելու «կիրթ» Ալիևին։

Մենք էլ մի քանի իսկապես վտանգավոր գրառում ցույց տվեցինք և խնդրեցինք զբաղվել։

Զինադադարի հաստատումը և խաղաղությունը անհրաժեշտ է, բայց այն պետք է լինի արժանապատիվ՝ առանց նախապայմանի։

Մի տրվեք ատելության կոչերին, սադրանքների մի ենթարկվեք, հիմա լռելու ժամանակն է։