Չգիտեմ, թե էլ ինչ բառերով նկարագրեմ այս Մեծ ողբերգությունն ու դրա կազմակերպիչներին։

Դավաճանների խունտայի փոխդավաճաններից մեկը հայտարարեց, որ հիմնադրամի փողերի մի մասը նվիրաբերվել է կառավարությանը։

Մեկի տեղը միանգամից երկու պետություն ունենալը պարզվեց շռայլություն է մեզ համար։

Դժբախտաբար ես մասնակցում էի մայիսի 8-ի դատական նիստին հայտնի՝ Աննա Դանիբեկյանի նախագահությամբ։

Ուզում ես գնալուցդ առաջ ամեն ինչ ոչնչացնել՝ պետական ինստիտուտներից վերջացրած թիմակիցներովդ։

Հայաստանից Ստեփանակերտ տանող միակ ճանապարհն անցնում է այստեղով, որտեղից բացվում է թուրքական ու ադրբեջանական դրոշակներով։

Նիկոլը սպասել է, որ վիճակը մաքսիմալ ծանրանա, հետո միայն թուղթ ստորագրի:

Կարևոր է, որ Փաշինյանի հրաժարականի համընդհանուր պահանջից աստիճանաբար հանվի զգացմունքային գործոնը։

Հայաստանը աղետալի վիճակի հասցրած խեղկատակը դեռ «ճանապարհային քարտեզ» է առաջարկում։ 

Մնացած կետերով էլ չանցնեմ, կարծում եմ՝ արդեն պարզ է՝ ինչ է իրենից ներկայացնում էդ ճանապարհային քարտեզը։

Նա շարունակում է ապուշի տեղ դնել հայ հասարակությանը։

Ես և իմ ընտանիքը, մինչև վերջին «հպարտ քաղաքացին» իշխելու ենք Հայաստանում։

Քննարկումներն իրեն պետք են, որ ժամանակ շահի + նորից դառնա քաղաքական դիսկուրսի լիիրավ կողմ։

Սրա անգրագիտությունից և դիլետանտությունից օգտվում են բոլորն՝ ի վնաս Հայաստանի։

«Ինձ համար ավելի լավա ես կանգնած մեռնեմ, քան թե ծնկաչոք ապրեմ»։

Նրա հետագա համառելը կարող է բերել էլ ավելի ողբերգական հետևանքների։

Եթե դեմ եք, որ թուրքը մտնի Երեւան, այսօր՝ 18:00-ին, գնում ենք Ազատության հրապարակ։

Ազատեց Փաշինյանին մասնագիտական անբավարարության՝ «профнепригодность»-ի հիմքով: