ԱԺ-ում նրա խոսքը խոր հիասթափություն է առաջացնում։

Զուգահեռ, դուրս էս մղում նաև պահանջատիրությունն օկուպացված տարածքների նկատմամբ, որոնք ներկայումս Ադրբեջանի վերահսկողության տակ են։

Ու դրա տակից մենք պետք ա դուրս գանք։

Անգամ երիտթուրքերի պարագլուխներից բոլորին մահապատժի ենթարկած հայ ազգը չի կարող հենց այնպես մարսել այս պատմական դավադրությունը:

Արցախը դարձավ Հայաստանի դավաճան «կառավարության» մատաղացու գառը:

Ծանոթացեք, սա դե ֆակտո ՀՀ դեսպանն է ԱՄՆ-ում:

Զգացեք գոմերի տարբերությունը։

Այդ ապիկար ՏՐՈՅԱԿԱՆ ՁԻՆ «ջարդել» է պետք՝  «փշրել» և ազատվել թրքանալու, թուրքի ստրուկը դառնալու վտանգից:

Հիմա էս ծանր դեպքն ա։

ԱԺ-ի մյուս 70-80 վեշ-մեշոկները քաղաքացու վրեժի հետ մնալու են մենակ-մենակ՝ քավության նոխազի, ավելի շուտ՝ մթերման ենթակա անասունի դերում:

Տպավորություն ա ստեղծվում, որ հստակ զոհերի քանակ պետք է ապահովեին։

Եվ դա դեռ «լավատեսական տարբերակն» է:

Դեռ դուք Ամուլսարի դեմ պայքարեք… ոչխար ժողովուրդ:

«Հայաստանը ես եմ»,-շուտով կասի ոչ անհայտ մադամ Մակունցը։

Տնտեսական զարգացում կլինի երբ լինի անվտանգություն, առանց անվտանգության նույնիսկ պետություն չի լինի էլ ուր մնաց տնտեսություն:

Իրականացավ կանխատեսելին։

Ադրբեջանը մի երկիր է, ուր հերոսացնում են թշնամի երկրի վարչապետին...

Այն տեղավորվում էր հստակ ծրագրված քարոզչական ուղեգծի մեջ՝ արժեզրկել Շուշին և նրա նշանակությունը։