Ցավոք, բոլորս էլ դառնում ենք միայն Հայաստանի կործանման վավերագիրը։

Այդ թղթերը ժամանակ է տալիս մաքրելու զենքերը հաջորդ կրակոցի համար։

Մի՛ կարծեք, որ եթե ինչ-որ բան կտրուկ ու միանգամից չհանձնեց, ուրեմն «էս անգամ պլստացինք»։

Պետք է մոբիլիզացվենք, դիմադրենք, և թույլ չտանք մեր հայրենիքը մաս-մաս հանձնել թշնամուն։

Դրանց շրջանցումը ՀԱՆՑԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ Է, որը անխուսափելիորեն հանգեցնելու է քրեական պատասխանատվության:

Մինչև կոմունիկացիաների բացման պրոցեսը սկսելը բոլոր գերիների վերադարձը։

Նույնիսկ կարող են նոր պատերազմ հրահրել Հայաստանի դեմ։

Վախենում են ցանկացած փոփոխությունից:

Ո՞ւր են մեր պատկան մարմինները, որոնք չեն ծառայում օտարի շահերին, ինչո՞ւ չեն առգրավում այս խաղալիքները հայկական շուկայից։

Նիկոլ Անհողն ԱԺ ամբիոնից և իր վերջին մամլո ասուլիսի ժամանակ հայտարարում էր 40֊45 քառակուսի կիլոմետր տարածքի մասին...

Շշմելու է, թե ինչ աստիճան պետք է մարդ, էլ չեմ ասում երկրի ղեկավար, զերծ լինի տարրական ազգային և մարդկային արժանապատվությունից։

Քովիդի օրինակով մենք պարզ տեսնում ենք, որ պետությունը կազմակերպվածության այն մակարդակին չէ, որ կարողանա որևէ ոլորտում արդյունավետ ծրագիր իրականացնել:

Երկու տարբերակ կա. կա՛մ Տիկին դեսպանը չի հասկացել, թե ինչ է լայքում, կա՛մ հասկանալով է լայքել։

Սա գուցե պատահաբար է արված, բայց խորհրդանշական է դրա ապագան մեզ ընդամենը կհասցնի շան կարգավիճակի:

Դու ճղճղան թափորով գերեզման գնացող ես, որտեղ պատերազմի զոհերին հաշվում ես հարսանիքի հյուրերի ցուցակի հին՝ պլյուս-մինուսով։

Ադրբեջանն ու Թուրքիան հարցիդ վաղուց «հա» են պատասխանել։

Ավելի ճիշտ` գլորվեցինք...

Ոմանց պետք է հասանելիություն ստանալ ընդդիմադիրների նամակագրությանը։