Հետաքրքիր փորձություն է, թե ով էր իրականում բանակի խնդիրները գործիք դարձրել ինչ-որ շահերի համար, և ով էր իրականում մտահոգ զինվորների իրավունքներով։

«Ազատությունը» կեղծում է իրականությունը։

Երբ իշխանությունը միացնում է ռեպրեսիվ ապարատը, նշանակում է՝ թույլ է զգում իրեն ու շատ վախեցած։

Այդ հեղհեղուկությունն ու անհավասարակշռությունն է պատճառը, որ ավելի պարադոքսալ իշխանություն, քան սա է, չի եղել։

Դա Հին Հայաստանի մոտեցում է, առաջ էլ էին կարծում, որ իրավապահ և դատական համակարգերը պետք է ենթարկվեն քաղաքական իշխանության ցուցումներին։

ԱԺ գրագետ, ուրախ ու լավատես պատգամավորներից մեկը գրում է տնտեսական սխրանք-հաջողությունների մասին՝ «Ի լրումն, ջրի ոլորտում կորուստները նվազել են շուրջ 3%-ով»։

Վարչապետ Փաշինյանի համար Դուք «ռասխոդնի մատերիալ եք»: Վստահ եմ` Ձեր ունեցվածքի մասին հոդվածն արդեն պատրաստ, «Հայկական ժամանակի» խմբագրության դարակում է:

Այն կլուծվի մոտալուտ իշխանափոխության ժամանակ, բայց դա չի նշանակում, որ Մարտի 1-ի գործը դրանից հետո կփակվի։

Մենք կարող ենք սիրել կամ չսիրել Ռոբերտ Քոչարյանին, բայց չենք կարող չնկատել երկրում ստեղծված իրավիճակը։

Աշխարհին հետաքրքիր չէ մեր ապագան, մեր երկիրը, մեր պետականությունը: Արևմտյան գերտերությունները մեզ նման փոքր երկրներին սովոր են օգտագործել՝ նշանակելով իրենց մարիոնետներին:

Բարդ համակարգերում կտրուկ շարժումները կարող են ահռելի վնաս տալ։

Սաղին հանում է, որ 2050 թիվը միայնակ վայելի․ Պողոսն էլ էր ուզում դիմում գրել, պարզվեց՝ անգրագետ է։

Նիկոլի ձեռքից գլոբուսը վերցնելը քիչ էր, նրանց կաբելայինից անջատեք նաև Discovery Channel-ը ու Кухня ТВ-ին։

Պետք է լինի գաղափարական վեճ, և վեճի մեջ է իրականությունը պարզվում, ու լիրիկայով պետություն չես կառուցի:

Ահա այն ամենն, ինչ պետք է իմանալ ներկայիս վարչապետի արտաքին քաղաքական բագաժի մասին։

Վերջում Բազազ Արտեմն է Գիքորի ձեռքից բռնած տանի հետ՝ հորանց տուն, հանձնի գյուղացի Համբոյին, որ ազատի Թիֆլիսը գավառական մուծիկուլիկություններից։

Փաշինյանը լեգիտիմացրեց ծայրահեղականությունը և զենքով հարցեր լուծելու «քաղաքական մշակույթը»։

Սրա նպատակը մեր այս պահին եղած պետականության զրոյացումն ու ոչնչացումն է: