Պետական բյուջեի ամենահետաքրքիր հատվածը, հավանաբար, օրենսդիր և գործադիր մարմինների (պետական կառավարման) ծախսերն են։ Ուրիշի փողը հաշվելը մարդ արարածի ամենաբնութագրիչ սովորությունն է։

Զանգահարեց ոմն անծանոթ և ներկայացավ, որպես Ոստիկանության 6-րդ վարչության աշխատող և «հրավիրեց» վարչություն բացատրություն տալու։

Ամենաշատն աճելու են ԱԺ ծախսերը՝ 16 %-ով։

Դիմել եմ և ոչ մեկ անգամ, անվստահ ձայներով արդարացել են՝ «Գումար չկա, պարոն Մանարյան...»։

Նրանց չհամեմատեց սատանիզմի կամ ավելի ահասարսուռ հոսանքների հետ:

թե չէ ասում էին՝ սաղ Արայիկն ա անում տակից, Նիկոլը կուրսի չի, եթե կուրսի լինի, Արայիկին տեղը կդնի:

Լևոն Տեր-Պետրոսյանի նախագահ եղած ժամանակ էլ է Հայրապետովը նույն գործին եղել:

Թեկուզ նրա համար, որ Հայաստանի ապագա վարչապետները Փաշինյանի նման չասեն, թե 1991թ․ սեպտեմբերի 2-ին Արցախը անկախացել է Սովետական Ադրբեջանից։

Պարոն Փաշինյանը, բան ու գործը թողած, հակաասեկոսային պատերազմ է սկսել։

Հայոց եկեղեցու պատմությունը հենց պետականության, այդ թվում նաև զինված ուժերի պատմությունն է։

Օրենսդիրում արդեն մասսայական քննարկում են, որ իշխանափոխության դեպքում իրենք բոլորը մեկից մեկ ապաստան են ստանալու ու լքելու են երկիրը։

Արցախի քաղաքացուն ՀՀ ՀՔԾ-ն բերման ենթարկել չի կարող․ եթե նման որոշում են կայացրել, ապա դա անօրինական է։

«Ուրիշ Հայաստանի» պարամետրերը պետք է հնավորինս ճիշտ հասկանալ՝ ապագայի համար։

Սելջուկ-թուրքերն ու այլ օտարազգի նվաճողները պայքարում էին Հայոց եկեղեցու, Հայոց պատմության, Հայոց լեզվի, Հայոց ինքնության դեմ։

Դեբիլ հայրերին փոխարինելու էին գալու դեբիլ զավակները, որոնց կարելի է ամեն կերպ շահագործել։

Կարելի էր նույնքան ուսանողի տարեկան ուսման վարձ վճարել, որքան Հրապարակի մետրոյի մեջ տռճիկ տվողներն էին:

Ես դեմ եմ Արայիկ Հարությունյանի հրաժարականին: Պողոսը պետք է ամեն օր հասկանա իր ընտրության հետևանքները:

Ես հավատացյալ քրիստոնյա եմ, և եթե ինչ-որ մի բան տեսնեի, որը դեմ է քրիստոնեական արժեհամակարգին, ես դրան հավանություն չէի տա։