Լուսինե Հակոբյանը գրել է, Ռուստամ Բադասյանը հավանել է։

Հանրապետության հրապարակում կոկորդ պատռելով երդվում էին, որ բոլոր կարևորագույն հարցերը կլուծվեն ժողովրդի հետ խորհրդակցելով։

Նիկոլենց չորս, թե հնգօրյա ամուսնական շրջագայությունն Իտալիայով ինչքա՞ն է նստել պետբյուջեի վրա։

Դրանք պետք է անցնեն գաղափարական, այլ ոչ թե անձնական բանավեճերի պայմաններում:

Այս ողբերգության գլխավոր դերասանը էլ չի կարողանալու խոստումներով պահել ամբոխը:

Մեր երկիրը հիմա Ջոկեռի ձեռքում է, որի հետ վաղ հասակում տեղի ունեցած անարդարություններն այսօր արտահայտվում են իշխանական դիրքերից:

նորմա՞լ է, որ հանրությունը պոստ ֆակտում է իրազեկվում: Նորմա՞լ է, որ հայ ընթերցողը ադրբեջանական մամուլում շրջանառվող լուրերի համաձայն է տեղեկանում:

Նրա խելքին ընկնելու դեպքում պատասխանատվությունից ոչ մեկդ չեք խուսափելու:

Պայքարի ճանապարհին շատ բան դրեցի զոհասեղանին, վերջին հարվածը եղբորս ապօրինի անազատությունն է։

Խոսալուց առաջ ձեզ հայելու մեջ նայեք էլի, ամեն մեկդ ձեր գործի մեջ Մխիթարյան Հենրիխ փորձեք դառնալ։

Այդպես էլ ապրում ենք ծուռ հայելիների մեր թագավորությունում` սևին սպիտակ, սպիտակին` սև ասելով։

Դրա համար նրան ու նրա նմաններին պետք է պատժես, որ մնաք ստրուկներով, անսկզբունքայիններով, իրարից չտարբերվողներով։

Ատելությունը դարձել է Սեր բառի համարժեքը, մեզանում հիմա ատում են սիրելու պես և սիրում են ատելությամբ։

Զախարովային բան չունե՞ս ասելու, հիմա Ադրբեջանի փախստականները պետք է վերադառնա՞ն Արցախ, ա՛յ սուտ խաղաղասեր։

Կարո՞ղ է Պապը լսել է, որ իրեն Հիսուսի հետ է համեմատում ու մերժել է հանդիպումը:

Գլխավոր շոումենը, որը երկրի վարչապետի դերն է տանում, ինչ-որ բան է բլթացնում, ու ամբողջ ժողովուրդը մինչև ականջները ոգևորված արձագանքում է նրան։

Այդ ասողն ատամներով պահում է կրթության ոչ բարով մի նախարարի, ով անգամ չորս տող չի կարողանում մտապահել:

Ձկնաբուծությունն ու խեցգետնաբուծությունը վերջին տասնամյակներին մեր տնտեսության թե՛ նկատելի, թե՛ արագ աճող ու նաև անհասկանալի կրճատվող ու վերականգնվող ճյուղերից են: