Փաշինյանն ասելիք չուներ, ցաքուցրիվ տեքստեր էր ասում, իրավիճակի լուծում չէր տեսնում և չէր առաջարկում։

«Սյունիքից ամեն րոպե մաս-մաս տարածք է պակասում»-ի հետ ի՞նչ եղավ։

Եթե ես հիմա չգրեմ, այլևս չեմ գրի այդ մասին։

Օնիկի միակ սխալը թերևս այն էր, որ քո նման դավաճանին, միանձնյա կապիտուլիացիան ստորագրելուց անմիջապես հետո չի ձերբակալել։

Հերթական անգամ Նիկոլ Փաշինյանը մտել է մեծ ավանտյուրայի մեջ, որից, ինչպես նրա բոլոր քայլերի դեպքում, տուժում է Հայաստանի անվտանգությունը։

Չէ, անբուժելի է այս հիվանդությունը (նիկոլիզմ), ու Ազգը սրանց ձեռքը մեղմ ասած կրակն է ընկել:

Դավաճան վիժվածքների դեմ զուգահեռ գործընթացներ են տեղի ունենում։

Դիմացի՜ր Հայաստան, ծանր են վերքերդ, բայց դիմացիր։

Դրանք քո պես պոտենցիալ դավաճաններ են, դրանք էլ իրենց մեջ մի օր կծնեն քո պես վիժվածքի։

Նիկոլ Փաշինյանը դիակ է, պարզապես քաղաքական դիակ:

Դու այլևս երբեք լավ չես լինելու, ու չես ապրելու, դու հոգեմետ դեղերի ու ալկոհոլի ուղեկցությամբ գոյություն ես քարշ տալու:

Չեմ հասկանում՝ ինչու է Աբգարս էսքանից հետո ժպիտով հայտնվում իմ աչքին։

Էս հաղթե՞լ ենք ու 5000֊ից ավելի զոհ էլ չունե՞նք, լավ սա ինչ ա՞։

Իսկ սրանք ինչպե՞ս են նայելու իրենց գյուղի զոհվածի, անհետ կորածի ծնողի աչքերին, որ համաձայնվել են գլխաքանակ դառնալ նիկոլի համար։

Երբ հասկանան, որ չաշխատեց, շակալի նման սկսելու են նոր մարդ գտնել, որ հոշոտեն։

Գուցե, այս խելապակասին ավելի շուտ կարող էր կանգնեցնել ու հիմա է փորձում սրբագրել սխալները։

Ամեն անգամ, երբ սա ու սրա նմանները բերանները բացում են, աշխարհում ինչքան ավանտյուրիստ կա, սկսում է նյարդային ծխել։

Նա Հայ Ազգին ավելացրեց ևս մեկ պիտակ` անթասիբ, զրոյական արժեքային համակարգով Ազգ։