2021 թվի մայիսի 10-ին «արձակված» խորհրդարանը մեր երկրի պատմության մեջ կմնա որպես Արցախը ծախած, ՀՀ անվտանգությունը լրջորեն խաթարած խորհրդարան։

Արդյոք ուզո՞ւմ է Ալիևի ու Էրդողանի ղեկավարման ներքո հայտնվել ու նոր ցեղասպանություն տեսնել, թե՞ ոչ։

Դա մեր ժողովրդի բացառիկ ամոթն ու խայտառակությունն էր։

Նրան պետք է հասկացնել, որ հայն Արցախում ապրում է Քրիստոսի ծննդից առաջ և շարունակելու է ապրել այսուհետ և ընդմիշտ։

Նիկոլը Սյունիքի վերահսկողությունը փաստացի կհանձնի Ադրբեջանին․ նա ձախողել է պետության կառավարումը բոլոր ոլորտներում։

Փաստորեն պատրանք էր նաև կախարդական փայտիկը։

Եթե իրենք չուզենային, երեք տարում այսքան արհավիրք մեր ժողովուրդը չէր տեսնի:

Որպեսզի այս բառերը ոչ թե որպես վիրավորոնք, այլ բնութագրում հնչեն, բացատրեմ:

2021 թվականի մայիսի 10-ի դրությամբ Հայաստանը զրկված է օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունից։

Վե՛րջ, այլևս ոչ ոք արդարացումներ և անսկզբունքային տեքստեր չի լսելու:

«Yնտանեկան հիմնադրամի» շարժիչ ուժը նաև տարատեսակ հավատափոխ բիզնեսմեններն էին:

Հայրենիք հանձնած, թշնամու առջեւ ծնկած ու նվաստացած վիժվածքի հետ ապագա չկա՛։

Որպեսզի հասկանաք, թե ինչ կարգի սուտասան են այսօրվա իշխանությունները։

Տարօրինակ համընկնում է: Համարյա քաղաքական հետևանք:

Նիկոլի թավի՞շն էր պատճառը, որ կապիտուլյացիայի գիշերը զայրացած ժողովուրդը «բավարարվեց» Արարատ Միրզոյանին ծեծելով ու մի քանի լուսամուտ ու սեղան կոտրելով:

Հիշենք անցյալը և նորեն մեր մեջ վերագտնենք ազգային արժանապատվությունն անխոցելի պահող ուժն ու վճռականությունը։

Հեռագրով շփվելը Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև հարաբերությունների հարիր մակարդակ չէ, հատկապես այդ պատմական օրով։

Սկսել են իրենց ցուցադրել, «մեյդան» գցել և փորձել տզրուկի նման կպնել քաղաքական ուժերին, առանձին գործիչներին և «սիրո ու նվիրումի, անշահախնդիր նպատակների» խոսքեր ձոնել: