Ներկայիս քաղաքական սերունդը չունի պետության զարգացման այլընտրանքային ուղիներ։

«Համախմբումն այլընտրանք չունի»։

Պետական հաստատությունների նկատմամբ վստահության վերականգնումը:

Իշխանական «քարոզչամեքենան» լծվել է «քննադատության» գործին։

Նա գործում է որպես զավթիչ։

Դրանից նա «երես է առնում» և ամեն անգամ երկրին լուրջ վտանգ սպառնացող հայտարարություններ անում։

Իրոք վտանգ է ներկայացնում իշխանության համար:

Մեզանում թախթաբիթիները գծած կավիճն ուտում-մարսում են ու...մնում են...

Զինվորի մահվան լուրը հասարակությունը պետք է ցնցի, ոտքի հանի, ստիպի բացատրություն պահանջել ու հետևություններ անել:

Խաղաղությունը և համերաշխությունը Արցախում մեզ բոլորիս է պետք։

Քննադատությունն ընդունելու փոխարեն էլի իրենց էշն են քշում:

Այս իշխանություններից ավելին սպասելն անիմաստ է։

Նա անվտանգությանը սպառնացող սուբյեկտներից մեկն է։

Եթե Արցախը պետք է թողնենք արցախցուն, ապա...

Դավիթի կողմից արդարացումն ապացույց էր՝ իրենք տեղյակ են։

Միայն այդ հանգամանքն արդեն լուրջ մեսիջ է, որ բանդիտներն ազատ ֆռֆռալու են։

Նմանությունները շատ են, ծեծի ենթարկելու, վախեցնելու, սպռնալու ձեռագիրը` նույնպես։

Պետք չէ հետին մտքեր փնտրել թե՛ Բաբայանի խոսքերի, թե՛ Խանումյանի նախաձեռնության մեջ։