Դրոշի այրումը կուսակցական ինքնության և սեփական գոյությունը իմաստավորելու մարող ճիգ է։

«Ախպարները» հիմա լինեին ու տեսնեին, թե գողությունն ու թալանը որն է։

Այն բռենդ սարքելն անընդունելի է։

Տնտեսության խստագույն վերահսկողության միջոցով։

Նոր պարտքեր, նոր տոկոսներ:

Գնա բանակ, կռվի թշնամու դեմ, իսկ դուք ոչ թե կաջակցեք, այլ կկալանավորեք։

Ամենալրջագույն խնդիրներից մեկն է։

Խոսքը իսկական արվեստագետի մասին է:

Ովքեր դեռ ազատության մեջ են։

Սպասում ենք, որ մեկը մի բան կանի։

«Հեռացող նախագահը»՝ «գալացող վարչապետ»։

Չկա ազգի ներգրավածություն։

Ստացվում է տխուր պատկեր։

Ոչ բարյացակամ վերաբերմունքը պրոյեկտվում է թե՛ ազգի, թե՛ բանակի վրա:

Ս. Սարգսյանն է ասելու, թե ոնց ծախսել։

Սա շատ վտանգավոր երևույթ է։

Իշխանության և սեփականության ինստիտուտների խնդիրն է դրված:

Հողը ամայի էր, ձեռնարկեցին այստեղ հզոր գործեր...