Հիմա ի՞նչ, թո՞ւյլ ենք տալու էլի զոհի կերպարանքով թռնի, իհարկե ո՛չ։

Դու քո ներկայությամբ և քո «ազդեցությամբ» նույնիսկ երկու հոգու չկարողացար սաստել ԱԺ-ում։

Կառավարությունն անհասկանալիորեն նվազեցնում է թեստավորումների օրական քանակը։

Նիկոլը ժպիտը երեսին, առանց դիմակի ՊՆԴՈՒՄ Է, որ ինքը և իր երեխաները վարակված են կորոնավիրուսով։

Որպեսզի հասկանալի լինի, թե սա ինչ խայտառակություն է, հենց պատերազմական օրինակ բերեմ։

Այս մղձավանջին պետք է վերջ տրվի և պետությունն իր բոլոր ինստիտուտներով պետք է կանգնի բանակի թիկունքին:

Հրաժարվիր կեղծ, կործանարար ու դատարկ լոզունգներից։

Եթե էդպես չլիներ, դու կառավարության շենքում նստելու փոխարեն, ԱԺ-ում կղժղժայիր։

Առավոտյան արթնանում ես ու զգում մեջքիդ մկանների բռնվածության ցավը։

Այս դեպքում, թերևս, նա ճշմարտությանն ավելի մոտ կլիներ, քան շուրջ քսան տարի առաջ։

Ճիշտ մարտի 1-ի դեպքերի պես, երբ անկարգություններ հրահրեց, սաղին փուռը տվեց ու թռավ:

Այսօր մի լավ քեֆ էլ անել չես կարող, քանզի վախենալու ես սովից ու վիրուսից ճկռված ժողովրդի աչքերին արտահոսելու ենթակա գինարբուքային կադրերից։

Հայաստանում համավարակի դեմ պայքարը տապալվել է հենց մայիս ամսվա ընթացքում, և դա ունի մի շարք կոնկրետ պատճառներ։

Կառավարությունը տապալել է համաճարակի դեմ պայքարը։

Այսօրվա կառավարության ձախողումների համար պատասխանատու է ՔՊ կուսակցությունը և այդ կուսակցության յուրաքանչյուր անդամ՝ անկախ իր մտավոր ունակությունից, զբաղեցրած դիրքից, անկախ նրանից, որ այդ կուսակցության անդամները վերածվել են ձայնազուրկ ամբոխի, որը վավերացնում է մեկ մարդու որոշումները:

Ի դեպ, 2008թ․ մարտի 1-ին Հայաստանում ամբոխը շատ ավելի ագրեսիվ էր ու զինված, քան հիմա Ամերիկայում։

Հետագա պրոբլեմների ողջ պատասխանատվությունը Փաշինյանի և նրան ֆանատիկորեն պահող ամբոխի վրա է:

Փաշինյանի վարկանիշի անկումն անասելի արագությամբ տարածվում է, ավելի արագ, քան կորոնավիրուսը։