Հետգրության փոխարեն։

Այս կոչը հանուն բոլորիս ապագայի կոչ է։

Նրա դավանած արժեքները, ամենածանր իրավիճակներում որոշումներ կայացնելու ունակությունը, ռիսկերը հաշվարկելու կարողությունը նրան չվստահելու որևէ տեղիք չեն տալիս:

Փորձում ես չտեսնել քո իսկ ձեռքերով սեփական աչքերում մխրճած հաստաբուն գերանը, բայց համառորեն փորձում ես փուշ փնտրել ուրիշների աչքերում։

Ի՞նչ իմաստ ունի ապրել մի վայրում, որտեղ թագավորում է ատելությունն ու պոպուլիզմը:

Սա մեր՝ պետություն ունենալու ու ազգ լինելու վերջին շանսն է։

Կա՞ արդյոք այս մոլորակի վրա մի այլ ժողովուրդ, որ կարող է իր երկրին ավելին տալ, քան տալիս է մեր Ժողովուրդը։

Նիկոլ Փաշինյանը երկընտրանք առաջարկեց հայ ժողովրդին՝ կա՛մ կապիտուլյացիա, կա՛մ ցավոտ փոխզիջումներ։

Նիկոլ Փաշինյանի սեփական կետը մահ կամ կապիտուլյացիա՞ն է։

Այս ամենը դառնում է և՛ անհասկանալի, և՛ անընդունելի։

Չեն էլ ալարում, հայերեն թարգմանում են, որ ավելի հարմար կարդաք։

Երևակայական զենքերից միասին «կրակում» են հարձակվող երևակայական թշնամուն։

Չունեմ ինչ-որ մեկին ընկճելու կամ վախեցնելու նպատակ, երբ գրում եմ, որ պատերազմը կարող է դեռ երկար տևել։

Մեծ Խաղը, կամ Մեծ Որսը դեռ նոր է սկսվում։

Դա կարող ենք անել բացառապես մենք՝ մեր ռազմական դիմացկունությամբ ու դիվանագիտական խոհեմությամբ աշխարհին համոզելով։

Բայց պետք է հասկանալ, թե այս բարդագույն իրավիճակում ինչպիսի հակախաղ պետք է առաջադրել թշնամուն։

Այս անգամ կտոնի հայ ժողովրդի նոր հաղթանակը:

Կովկասյան Սպարտան փրկելու հարցում մենք կարող ենք ականատես լինել աննախադեպ միջազգային կոալիցիայի՝ Ռուսաստան, կոլեկտիվ Արևմուտք՝ ԱՄՆ–ի գլխավորությամբ ու Ֆրանսիայի ակտիվ դիվանագիտական աջակցությամբ, Իրան։