Պատմությունը կրկնվելու հակում ունի, թշնամու ձեռագիրն էլ՝ չփոխվելու։

Հայաստանի լիկվիդացման ծրագիրը շարունակվում է։

Օկուպացված բազմաթիվ բնակավայրերի փողոցներն այլևս կրում են Իլհամի պապա Հեյդար Ալիևի անունը։

Գեներալ-լեյտենանտ մարդ ես, բայց դաժե կրտսեր լեյտենանտի չափ ինքնասիրություն չունես։

Ֆորմալ կկատարի հրաժարականի պահանջը, բայց կշարունակի պաշտոնավարել քանի դեռ ռազմական դրություն է:

«Ինքնիշխան Հայաստան, հաղթական ապագա»՝ ԱՄՆ դրոշի տակ. ուղղակի հանճարեղ էր։

Ռուսին դեմ գնացողը թուրքի ձեռքը բռնած վերջնական կործանելու է Հայաստանը:

Դատարաններում մշտապես պարտվող փաստաբանը փոխարենը սուպերակտիվ է սորոսական լրատվամիջոցների եթերներում:

Այս կարճաժամկետ գործարքը ազդակ կարող է հանդիսանալ նաև վրացական կողմի համար:

Այս ամենի գլխավոր և վերջնական նպատակը մեծ թուրանի կյանքի կոչումն է։

Դատավորները խորապես ու, հուսով եմ, անդառնալիորեն գիտակցեցին, որ ոչ թե հերթական պետական համակարգի ներկայացուցիչ են, այլ իշխանության ինքնուրույն ճյուղի կրող ու կենսագործող։

Այս պարագայում Ալենի սիրտը դատարաններն է ուզում։

Մեզ պետք է ճշմարտությունը։ Պետք չեն նոր լայվեր, միտինգներ և մանիպուլյացիաներ։

Դատավորը պիտի ընտրի իրավունքի ու ապօրինության, ապաքաղաքական ու քաղաքական դատարանների, զոհի ու զոհի դահիճի միջև։

Միանգամից Հայաստանում «Թուրքական բառարանների» արտադրություն հիմնեք, դա ձեր սրտով կլինի, սաղ կյանքներդ տետրին «Okul defteri» եք ասել, սա էլ կանեք։

Ակնհայտ է, որ ռեժիմը խուճապի մեջ է։

Եթե ներկայիս տգետների իշխանությունը մնա, այսպիսի ապագա է սպասվում Սյունիքին ու Տավուշին։

Մարդկանց ձեռքը գումար չի մնացել և նույնիսկ զրկված են ապրուստի տարրական միջոցներից: