Այս քաոսը մեզ հասցրել է անդունդի եզրին, սակայն նույն ընթացքը շարունակվում է։

Ցեղասպանությունը Սփյուռքի առաջացման հիմնական պատճառն է, նրա ճանաչումը սփյուռքյան գրեթե բոլոր կառույցների հիմնական նպատակը։

Զոհերը Սրբադասված են և որևէ մեկին բարոյական իրավունք տրված չէ անտեսելու այս փաստը։

Ժողովրդին նա ոչխարի տեղ է դրել ու արածացնում է, կոտորում, տեղից տեղ քշում։

Լսափողից այս կողմ խեղդվում էի, կոկորդս սկսեց ցավել՝ արցունքներս խեղդելիս։

Ասլանի հետ մտածում ենք, որ ամեն մի շակալ իրան գելխեղդի տեղ դնի, մեր վերջն ի՞նչ կլինի։

Հուսով եմ` հասկանում են, որ իրենց համալսարանների շենքերը կծախի, իսկ «համալսարանական քաղաք» կոչեցյալը` չի սարքի:

«Ստամբուլն իմ տունն է, Բաքուն` օջախը, թուրքերն` ընտանիքս, բայրաքթարը` բիզնեսս»:

Ելնելով այսօրվա Հայաստանի իշխանություն կոչված թյուրիմացությունից և նրա կիսագրագետ ղեկավար-բռնապետիկի հայտարարությունից:

Իսկ դո՛ւ ի՞նչ ես արել Հայրենիքի համար՝ բացի վնաս հասցնելուց ու պատերազմի դավաճանական արդյունքներից։

Էս ի՞նչ սեր ա, որ մինչեւ հիմա փաթաթում ես վզներիս, գնացեք ձեր թուրք յարերի հետ ապրեք, ռադ եղեք մեր կյանքից։

Մարդկության մոտ 2 տոկոսը տառապում է այդ հիվանդությամբ, այսինքն Հայաստանում ունենք մոտ 20 000 պացիենտ։

Արցախյան պատերազմի ընթացքում տեղի ունեցավ Հայաստանի պատմության ամենալկտի թալանը:

1,500.000 միլիոն հայ սպանած թուրքն այլ էր, հիմիկվանը` այլ:

Ու էսքանից հետո կան «չհայեր», ովքեր արդարացնում են թուրք սիրողներին:

Քերիր ցանկացած հայ հեղափոխական–գլոբալիստի և տակից դուրս կգա հայ թրքաբոլշևիկը։

Արևելյան Հայաստանն և Արցախը՝ Աստծուց մեզ տված մեծ Հայրենիքի վերջին մնացորդներն են, որն այլևս զիջելու իրավունք չունենք։

1998-ին, երբ Հայաստան հնարավոր էր հասնել 3 ավիափոխադրողով, ապրել 3 հյուրանոցում և միայն մայրաքաղաքում, զբոսաշրջիկների թիվն ընդամենը 31800-ն էր։ Իրավիճակը շեշտակի փոխվեց 2007-ին։