Մադուրոյի առևանգումից հետո Թրամփի սպառնալիքներին աշխարհում սկսեցին ավելի լուրջ ուշադրություն դարձնել: Մանավանդ, որ անցած տարվա դեկտեմբերի 5-ին հռչակված փաստաթղթում ամեն ինչ նկարագրվել էր: Պարզապես, շատերը նման փաստաթղթերը լուրջ չէին ընդունում, համարելով, որ դրանք ավելի շատ գործողությունների հայեցակարգեր են, այլ ոչ թե ապագա գործողությունների ճանապարհային քարտեզներ:

Մինչդեռ Թրամփը բոլորին ցույց տվեց, որ ինքն ավելի շատ «գործի», այլ ոչ թե միայն «խոսքի» մարդ է, նշում փորձագետները:

Այս առումով շատերին հետաքրքրում է թե, որ երկրներն են լինելու Թրամփի հաջորդ թիրախները:

Վենեսուելան այն օրինակն է, թե ինչի է իրականում ընդունակ, և ինչ է պատրաստ անել Թրամփն այսօր։ Հարվածը կատարվել է առանց Կոնգրեսի հաստատման և ՄԱԿ-ի կանոնադրության ակնհայտ խախտմամբ, ինչը հաստատում է, որ Թրամփին այլևս չեն խանգարում ինստիտուցիոնալ խոչընդոտները։ Այս օրինակի վրա մյուսները կարող են եզրակացնել, որ ԱՄՆ-ն կարող է մեկ գիշերվա ընթացքում հատել սպառնալիքների և գործողությունների միջև եղած սահմանը։

Փորձագետները նույնիսկ թոփ 5 երկրներ են նշում, որ կարող են թիրախի դերում հայտնվել:

Կոլումբիան կասկածում է, որ հաջորդն ինքն է լինելու

Վենեսուելայում գործողությունից անմիջապես հետո, Դոնալդ Թրամփը հրապարակավ մեղադրեց Կոլումբիայի նախագահ Գուստավո Պետրոյին ամերիկյան քաղաքները կոկաինով լցնելու մեջ։ Թրամփը հստակեցրեց, որ չի բացառում ռազմական գործողությունները, անձնական պատժամիջոցներ սահմանեց և չեղարկեց Պետրոյի վիզան։ Միևնույն ժամանակ, ամերիկյան զորքերը մեծացնում են իրենց ներկայությունը Կարիբյան ավազանում և Կոլումբիայի ափերի մոտ՝ թմրամիջոցների դեմ պայքարի պատրվակով։

Կոլումբիան համարվում է թմրանյութերի դեմ պայքարի ԱՄՆ-ի գործընկերը, բայց հենց այդ պատճառով այն կարող է դառնալ վառ օրինակ, թե ինչպես է ԱՄՆ-ն պատժում անհնազանդ դաշնակիցներին: Լայնածավալ ներխուժումը չափազանց թանկ և չափազանց ռիսկային կլինի, բայց սահմանափակ օդային հարվածները, հատուկ գործողությունը կամ թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությունը դադարեցնելու պատրվակով շրջափակումը չեն կարող բացառվել: Եթե կոլումբիական էլիտայի մի մասը որոշի, որ ավելի հեշտ է հրաժարվել նախագահ Պետրոյից, քան ռիսկի դիմել Վաշինգտոնի հետ հակամարտության մեջ, սպառնալիքը կդառնա չափազանց լուրջ:

Մեքսիկան նույնպես կարոսղ է թիրախի դերում հայտնվել

Մեքսիկայի հետ իր հարաբերություններում Թրամփը վերադառնում է իր հին մեթոդին՝ մաքսատուրքերով շանտաժի ենթարկելուն։ Նա լրացուցիչ մաքսատուրքեր սահմանեց մեքսիկական ապրանքների վրա և դրանք ժամանակավորապես կասեցրեց միայն այն բանից հետո, երբ Մեքսիկայի նախագահ Կլաուդիա Շեյնբաումը լուրջ զիջումների գնաց Վաշինգտոնին անվտանգային հարցերում:

Տնտեսական սերտ կապերի պատճառով Մեքսիկա հնարավոր ներխուժումը մնում է կարմիր գիծ, ​​որը Վաշինգտոնում ոչ ոք չի ցանկանում հատել: Այնուամենայնիվ, անվտանգության ոլորտում համագործակցության և կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի վերաբերյալ համաձայնագրերի շնորհիվ, սահմանափակ գործողությունների, անօդաչու թռչող սարքերի հարվածների և հատուկ նշանակության ուժերի կիրառման նման տարբերակները մնում են:

Կանադան ԱՄՆ-ի այն «ընկերն է», որին Թրամփը ուզում է դարձնել «51-րդ նահանգը»։

Մինչև վերջերս Կանադան օրինակելի հարևան էր համարվում ԱՄՆ-ի համար, սակայն հիմա այն հայտնվել է առևտրային պատերազմի մեջ, որը Թրամփը սկսել է թմրանյութերի և անարդար առևտրային պրակտիկայի դեմ պայքարի պատրվակով։ Նա բարձր մաքսատուրքեր է սահմանել պողպատի, ալյումինի և մի շարք այլ ապրանքների վրա և հրապարակավ հայտարարել է, որ Կանադան կարող է դառնալ 51-րդ ամերիկյան նահանգը։ Միևնույն ժամանակ, Թրամփը ծաղրականորեն Կանադայի վարչապետին անվանում է «նահանգապետ»։

Կանադական սահմանին տանկերի իրական սպառնալիք դեռևս չկա, բայց տնտեսական և քաղաքական ենթարկեցման սպառնալիքը բավականին իրական է: Եթե ԱՄՆ-ի նախագահը, միլիոնավոր լսարանի առջև խոսում է հարևան մեծ պետության անեքսիայի մասին, դա թուլացնում է Վաշինգտոնի հետ բանակցող ցանկացած ապագա կանադական կառավարության ներքին լեգիտիմությունը: Կանադական օրինակը ծառայում է որպես նախազգուշացում բոլոր կրտսեր գործընկերների համար, որ նույնիսկ պաշտոնական բարեկամությունը տվյալ ժամկետի ընթացքում կարող է վերածվել տիրոջ և պարտապանի հարաբերությունների:

Գրենդլանդիան կարող է Թրամփի հաջորդ թիրախը լինել

Թրամփը համառորեն կրկնում է, որ Միացյալ Նահանգներին անհրաժեշտ է Գրենլանդիան և կասկածի տակ է դնում Դանիայի կարողությունը պաշտպանելու այդ տարածքը: Վենեսուելայի վրա հարձակումից հետո Թրամփը գնում է ավելի հեռու և չի բացառում ուժի կիրառումը՝ նշելով, որ Միացյալ Նահանգները «կարող է հոգ տանել» կղզու փոքրաթիվ բնակչության մասին: Դանիայի վարչապետը և Գրենլանդիայի իշխանությունները պատասխանում են, որ մերժում են Թագավորության մի մասը բռնակցելու սպառնալիքները և զգուշացնում, որ Գրենլանդիայի վրա հարվածը կլինի նաև ՆԱՏՕ-ի վրա հարված:

Քիչ հավանական է, որ ԱՄՆ-ն կդիմի ուղղակի ներխուժման, և ավելի հավանական սցենարն այն է, որ ԱՄՆ-ն ճգնաժամերի, ենթակառուցվածքային նախագծերի և ռազմական ճնշման միջոցով աստիճանաբար Գրենլանդիան մղի ամերիկյան պրոտեկտորատի դիրքի։

Իրանը կարող է դառնալ նոր թիրախ աշխարհի այս նոր կոնֆիգուրացիայում

Թրամփն արդեն Իսրայելի հետ համատեղ ավիահարվածներ է հասցրել միջուկային օբյեկտներին, և հիմա նա բացահայտորեն սպառնում է ավելին անել։ Դոնալդ Թրամփը մի քանի անգամ հայտարարել է, որ թույլ չի տա միջուկային և հրթիռային ծրագրերի վերսկսումը, և որ հետևանքները շատ լուրջ կլինեն։ Իրանում տեղի ունեցող բողոքի ցույցերի ֆոնին Թրամփը հստակեցրել է, որ ամերիկյան զորքերը պատրաստ են արձագանքել «ցուցարարներին պաշտպանելու համար»։

Առանձին բազաների կամ հետազոտական ​​կենտրոնների վրա նոր հարվածները կարող են տեղի ունենալ առանց նախազգուշացման, հատկապես, եթե Թել Ավիվը և Վաշինգտոնը կարծեն, որ Թեհրանը օգտագործում է տարածաշրջանային ճգնաժամը՝ իր ծրագրերը վերսկսելու համար։

Կուբան այն երկիրն է, որտեղ ԱՄՆ-ն ցանկանում է տապալել կառավարությունը՝ առանց ուղղակի ներխուժման

Վենեսուելային հարվածը ավտոմատ կերպով բացում է Կուբայի հարցը, քանի որ Հավանան տասնամյակներ շարունակ կախված է եղել Վենեսուելայի նավթից և օգնությունից: Թրամփը հաղթականորեն հայտարարում է, որ Կուբան «հաջորդը կընկնի», ընդլայնում է պատժամիջոցները, կրկին սահմանափակում է դրամական փոխանցումներն ու ճանապարհորդությունները և մեղադրում է Կուբայի ղեկավարությանը տարածաշրջանում «ձախակողմյան բռնապետությունների» ցանցի հետևում կանգնած լինելու մեջ: Մինչդեռ, Կոնգրեսը և Պենտագոնը քննարկում են Կուբայի նավահանգիստներ մեկնող նավերի վրա վերահսկողության ընդլայնումը՝ «թմրանյութերի դեմ պայքարի» և զենքի ապօրինի շրջանառության պատրվակով, իսկ որոշ խորհրդականներ բացահայտորեն կոչ են անում «ժամանակակից Կարիբյան ավազանի լիակատար շրջափակման»:

Եթե ​​Կուբայի իշխանությունները բախվեն լուրջ էներգետիկ և սոցիալական ճգնաժամի, ցանկացած ներքին անկարգություն կարող է դառնալ ուղղակի միջամտության պատրվակ՝ կամ «ցուցարարներին պաշտպանելու», կամ ամերիկյան ռազմանավերով ժամանող «մարդասիրական օգնություն» տրամադրելու համար: Այս վտանգը մեծ է հենց այն պատճառով, որ Վաշինգտոնը վստահ է, որ ո՛չ Ռուսաստանը, ո՛չ էլ Չինաստանը չեն ռիսկի դիմի համաշխարհային պատերազմ սկսելու՝ Կարիբյան ավազանի այս երկիրը պաշտպանելու համար, և խաղը կծավալվի շրջափակման և գաղտնի գործողությունների եզրին, այլ ոչ թե պատերազմի բացահայտ հայտարարման:

Ըստ փորձագետների, այսպիսով Թրամփը փորձելու է, այսպես կոչված Մոնրոյի դոկտրինը կյանքի կոչել իր արտաքին քաղաքականության մեջ:

Միաժամանակ, փորձելով թուլացնել Չինաստանի և Ռուսաստանի դիրքերը աշխարհի տարբեր մասերում:

Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան
Աղբյուրը՝ Zham.am