31.01.2026 ● 18:37
31.01.2026 ● 17:16
31.01.2026 ● 11:53
31.01.2026 ● 10:49
31.01.2026 ● 10:25
30.01.2026 ● 21:56
30.01.2026 ● 13:43
30.01.2026 ● 12:24
30.01.2026 ● 09:10
30.01.2026 ● 09:03
30.01.2026 ● 08:54
29.01.2026 ● 16:20
29.01.2026 ● 16:03
29.01.2026 ● 13:42
29.01.2026 ● 11:34
29.01.2026 ● 11:33
29.01.2026 ● 11:30
Մեր՝ ընդդիմադիրներիս, հիմնական պրոբլեմը նա է, որ մենք անկեղծ չենք
Մեր՝ ընդդիմադիրներիս, հիմնական պրոբլեմը նա է, որ մենք անկեղծ չենք:
Մենք կարող եք մի բանի համար ուղղակի հոշոտել դիմացինին ու ձայն չհանել, երբ նույնը անում է մեր ճամբարակիցը:
Մենք կարող ենք նույն ոճի մեջ երգող մարդկանցից մեկին նշանակել ազգի դավաճան, բայց գնալ ու տժժալ մյուսի տակ:
Որովհետև մերն ա:
Մենք կարող ենք Հայաստանից դուրս հագստացողին քլնգել ու հետո գնալ ու հանգստանալ բազմապիսի Եգիպտոսներում կամ Հունաստաններում:
Ասել մի բան ու անել հակառակը:
Պայքարել հասարակ ռամիկի համար, հետո հոգնել ու մտնել մոտակա ռեստորան սիգառ ծխել:
Ու եթե հանուն թիմային շահերի կամ վատամարդ չլինելու համար չենք խոսում և մտածում ենք, կանցնի կգնա, սխալվում ենք:
Չի անցնում: Կուտակվում ա:
Եվ մեր, ընդդիմադիր պղպջակին կողքից նայող մարդկանց մոտ ամրապնդվում է այն կարծիքը, որ մենք անկեղծ չենք:
Իսկ դա բոլոր բռնած գործերի տապալման ամենամեծ պատճառներից մեկն է:
Տիգրան Քոչարյանի ֆեյսբուքյան էջից