Պարտվե՞ց արդյոք Ռենդլ Մաքմրֆին "Թռիչք կկվի բնի վրայով", երբ չկարողացավ պոկել հատակից ծանր լվացարանը։

Երբ հիվանդանոցային համակարգը իր ամբողջ պատժիչ մեխանիզմը միացրեց նրան կոտրելու համար։

Առաջին հայացքից, միգուցե։

Բայց Ռենդլը ասեց- "Ես գոնե փորձեցի"։

Ու Ռենդլի ասածին հետևելով հնդկացի Վոժդը պոկեց հատակից լվացարանը, ջարդեցին պատուհանը և հայտնվեց ազատության մեջ։

Պարտվե՞ց արդյոք 1994-ին Ադրբեջանը՝ ստորագրելով ստորացուցիչ եռակողմը։

Առաջին հայացքից, միգուցե։

Բայց ուժ գտավ իր մեջ, մերժեց էլչիբեյիզմը` անպատասխանատվությունը, պոպուլիզմը ու դեմագոգիան, ու սառը պրագմատիզմով շարժվեց դեպի նոր եռակողմը։

Պարտվո՞ւմ է արդյոք Դիմադրության շարժումը։

Առաջին հայացքից, միգուցե։

Բայց շարժման ընթացքում ձևավորվում է ամբողջապես նոր քաղաքացին, հայ քաղաքացին, պետությունը իրականում սիրող քաղաքացին։

Մերժելով նիկոլիզմը` անպատասխանատվությունը, պոպուլիզմը ու դեմագոգիան։

Որը տառապանքներով, ստորացումներով ու կորուստներ ունենալով դուրս է եկել ամբողջ աշխարհի դեմ` իր երկրում արժանի ապրելու տեսլականը ձևավորելոու համար։

Որն ձևավորելու է նոր զինվորական, նոր աածական, նոր ոստիկան։

Նոր ուսուցիչ։ Նոր բժիշկ, նոր քաղաքացի։

Ստացվելո՞ւ է։ Չգիտեմ։

Բայց մենք առնվազն պետք է փորձենք դա անել։

Մինչև ստացվի։ Մինչև մեզ ձեռնտու նոր երկկողմ, եռակողմ, քառակողմ, եսիմքանիկողմը, բայց ստացվի։

Well, I tried, didn't I?

Goddamnit, at least I did that.

Տիգրան Քոչարյանի ֆեյսբուքյան էջից