Չարոխները ոտքերիս ու խնդրագիրը ձեռքերիս,

Ու հանրության ապտակը այտերիս, ու «Վերջի բոլշևիկի» հանդեպ սերը կրծքիս տակ,

Ու հեղինակազրկված ՀՀԿ–ի հետ կոալիցիան հոգուս մեջ, ու թուքումուրը աչքերիս,

Ու դեմագոգիան լեզվիս՝ Բյուրոյից իջա ես Բ26։

Ու վազեցինք խայտալով ու թռչկոտելով Մելիք–Ադամյանի մայթերին,

Աղաչանքներ, խնդրանքներ, պաղատանքներ ձյունաթույր,

Ու մարդիկ մեզ տեսնելով՝ իրենց հոգնած աչքերին

Տեսան ուրիշ մի հաճախորդ, Գեղամյան տեսան նորաբույր,

–Ի՜նչ հնամաշություն,– ասացին,– ի՜նչ նողկալիություն,– ու փակեցին

Լուսամուտները ՀՅԴ–ի դեմ, ու մենք մեր «Նախագա՛հ, զիջի՛ր»–ը մի հանգի բացել՝

Անցնում էինք պոռալով ու շաղ տալով մեր ընկերներին

Պաշտոններ ու լևի եկամտի աղբյուրներ ու կաշառքներ հոգեթով,

Կարծես մի ողջ կուսակցություն մի Գեղամյան էր դարձել,

Բ26 իջել լեռներից՝ կանցներ ամոթի միջանցքով՝

Ամբողջ Հայաստանով շաղ տալով գաղջը նրա ձեռքերի,

Մեր կուսակցության մայրամուտն ու ձմեռը Բյուրոյի։

Հեղինակ՝ «Մի՛ վռազի» քաղաքացիական նախաձեռնություն